Category Archives: Life & Thought

ฝากเงิน…ไว้กับต้นไม้

ยืนยันเสมอมาว่าวิถีเกษตรเป็นวิถีของผู้ให้ครับ เราหล่อเลี้ยงนานาชีวิตให้มีแรงกำลังในการพัฒนาตนเองและสังคม ฉะนั้นทุกอย่างที่ออกจากมือเราต้องเป็นประโยชน์และไม่เบียดเบียน อย่ากังวลกับเทคนิควิธี สูตรนั้นมาตรฐานนี้ที่ซับซ้อน ชีวิตไม่จำเป็นต้องชั่งตวงวัดขนาดนั้น เราขาดเราเกินเพื่อเรียนรู้ที่จะสร้างสมดุลให้กับชีวิต เพียงปรับใจให้รู้จักละแล้วชีวิตก็จะขับเคลื่อนไปตามครรลองนี้ได้เอง

ฝากข้อคิดของ อ.เดชา ศิริภัทร ไว้ให้เก็บไปคิด ไตร่ตรอง และยิ่งได้ลองปฏิบัติแล้วน่าจะเกิดประโยชน์ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ไม่จำเพาะกับการเกษตรเท่านั้น

“… ถ้าเราพยายามหาแต่เทคนิค สิ่งที่รู้มาจะพาเราไปถึงไหนก็ไม่รู้ มันมีโอกาสที่จะหลงทางไปเรื่อย ๆ แต่เราต้องมีวิถีพุทธกำกับเป็นแนวทาง ทำให้เราไม่ฆ่า ไม่เบียดเบียนชีวิตอื่น ต้องไม่โกรธ ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ใช้ความรุนแรง เราถึงจะได้ปัญญาจากธรรมชาติ …”

ขอบคุณคุณเพ็ญลักษณ์ที่กรุณาเรียบเรียงความคิดสะเปะสปะของผมจนเป็นเรื่องเป็นราวพออ่านรู้เรื่อง อาจจะไม่ลึกซึ้งในรายละเอียด แต่อย่างน้อยก็สะท้อนภาพกว้างให้เห็นว่าชีวิตมีทางให้เลือกเดินมากมาย เพียงเรามีหัวใจอิสระ เราก็จะพบทางของเราเอง

อ่าน

KTJ2

ที่มา: นสพ.กรุงเทพธุรกิจ วันพฤหัสบดีที่ ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เซคชั่นจุดประกาย คอลัมภ์ Green & Good Life โดย คุณเพ็ญลักษณ์ ภักดีเจริญ

Advertisements

ทำสวน ทำครัว

ทำไร่ทำสวนดีอย่างไร?

ทำ-มา-หา-กิน

ทำ-กิน

ไม่ต้องหามาเราก็ได้กินในทันที …

อยากให้รู้จักโรงเรียนสอนทำอาหารที่ผมชอบ … The Agrarian Kitchen

.

agrarian front cover 500

.

Wendell berry นิยามวิถีอะกราเรี่ยนไว้อย่างสวยงามว่า

“An agrarian mind begins with the love of fields and ramifies in good farming, good cooking & good eating”

“ทำสวน ทำครัว”

เป็นนิวเยียร์ เรโซลูชั่นสำหรับปีนี้และปีถัด ๆ ไป …

From my own farm to my own food

สวัสดีปีใหม่ครับ 🙂

.

เกษตรกลอน

เกษตรศรี

หากไทยยืนพื้นฐานการเกษตร
เราจะเป็นประเทศที่แข็งขลัง
เกษตรธรรมนำชาติอาจพลัง
ได้เป็นรังรวงอุ่นหนุนประชา

ย้อนโบราณเราผลิตเพื่อจ่ายแจก
เหลือจากแลกจึ่งขายมานานหนา
ซื้อแต่ที่จำเป็นเราทำมา
แต่ปู่ย่ายายตาเราทำกัน

น้ำใจเป็นตัวตั้งดั่งหลักหมุด
บริสุทธิ์สัตย์ซื่อถือตั้งมั่น
น้อมธรรมะนำทางมานานวัน
แต่เราบั่นวิถีไทยไม่ไยดี

อันนานาวิกฤติชาติที่ก่อเกิด
เพราะเตลิดหลงทางอันบัดสี
มุ่งมัวเมาโลกียะสุดอัปรีย์
แม้ภูมีท้วงเตือนไม่เชื่อฟัง

ถึงวันนี้ผองไทยจงได้คิด
ทบทวนทางเดินผิดแต่หนหลัง
นำเกษตรสานต่อหล่อเลี้ยงคลัง
ให้ไทยยั่งยืนหยัดพัฒนา

ธีรเดช คำบุญชู
๒๓/๕/๕๕

ปล. บันดาลใจจากบทกวี “เกษตรศักดิ์” ประพันธ์โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

555000006390401

ตามทางไท้


มีคำถามว่าที่ผมทำได้เพราะผมพร้อมกว่า มีที่ มีทุน มีมาก มีเหลือ บ้างยกเอาความเหลื่อมล้ำ ไม่เท่าเทียมมาอ้างเข้าไปโน่น สุดท้ายก็สรุปว่าตัวเองทำไม่ได้ … เหนื่อยนะกับความคิดแบบนี้ ยิ่งกับผู้คิดเองด้วยแล้ว

เราชอบที่จะตั้งแง่ขึ้นมาขวางทางเดินของตัวเอง แล้วก็หวังให้ใครมาเคลี่ยร์เส้นทางให้ แทนที่เราจะก้าวข้ามหรือยกมันออกไปให้พ้นทาง สังเกตมานานแล้วว่า ชุดความคิดลักษณะนี้ถูกนำไปใช้กับ “สำนึกดี” หลาย ๆ อย่าง อาทิ การรักษาสิ่งแวดล้อม การประหยัดพลังงาน การดูแลรักษาสุขภาพ การปั่นจักรยาน การแยกขยะ การอ่านหนังสือ การต่อต้านทุจริต กระทั่งกระแสพระราชดำรัสเรื่องความพอเพียง

คำถามที่ถูกยกมาวางขวางทางสายนี้ก็เช่น เท่าไหร่ถึงจะเรียกว่า ‘พอ’ อย่างไหนจึงจะเรียกว่า ‘ดี’ อย่างนี้เป็นต้น

คำตอบหรือคำอธิบายจะไม่เกิดจากปากบอกเล่าของใคร แต่เกิดจากการลงมือปฏิบัติครับ บอกได้แต่เพียงว่าตัวผมเองเรียนรู้จากตัวอย่างที่ดีและมุ่งมั่นที่จะทำตามเท่านั้น

โลกบีบให้มนุษย์ต้องพึ่งพาตัวเองมากขึ้นทั้งจากสภาพแวดล้อม สภาพสังคม และสภาวะเศรษฐกิจ หากเรามัวแต่ตั้งแง่ แบมือขอ ไม่ตระหนักในศักยภาพของตัวเอง เราก็เตรียมทอดร่างไว้รองรับย่างก้าวของคนข้างหลังได้เลย…

.

อ้างอิง: ภาพนี้ผมถ่ายมาอีกทีจากนิตยสารดิฉัน  ฉบับที่ ๘๓๓ จากคอลัมภ์ บันทึกผ่านวันเวลา โดย เจียนลออ ชื่อตอน “อยู่ดีมีสุขได้..ด้วยไท้นำทาง” หน้า ๑๕๐-๑๕๕ … ผมรู้สึกปลอดภัยและมีความสุขทุกครั้งที่เดินบนทางเส้นนี้
.
.

ซ่อม-(ไม่)เสร็จ

.

ระเบียงไม้ผุพังไปตามกาลเวลา ถูกเปลี่ยนเป็นปูนคงทนแข็งแรง

เปิดเปลือยเนื้อแท้…เพื่อกลมกลืน

บ้านใช่เพียงไว้อยู่ แต่ไว้ให้ดูแลซึ่งกันและกันด้วย การซ่อมบ้านจึงไม่มีวันเสร็จลงได้

.
.
……………
.

.

บันทึกสวน มิถุนายน ๒๕๕๔
.

ความคืบหน้าจาก ทำสวนง่ายกว่า ตอนนี้รากผักหวานป่าเริ่มเดินแล้วครับหลังผ่านมาห้าเดือน ปกติจะใช้เวลาประมาณสามเดือนแต่ถ้าตอนกิ่งผักหวานป่าช่วงหน้าแล้งจะใช้เวลาประมาณนี้ ก็ตรงตามที่ได้ยินได้ฟังมา นี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้ราคากิ่งตอนผักหวานป่าแพงมาก ส่วนตัวแล้วรักที่จะปลูกด้วยเมล็ดมากกว่า ให้รากได้หยั่งลึกจนเลี้ยงตัวได้ อาจจะช้าหน่อยแต่ผมรอได้ ไม่รีบอะไร กิ่งตอนน่าจะเหมาะกับคนใจร้อน หวังผลเร็ว ทุนหนา … นานาจิตตังครับ 🙂

.
.

ทำสวนง่ายกว่า

.

การเขียนเรื่องราวลงบนแผ่นกระดาษหรือบนหน้าจอคอมพิวเตอร์นี่เป็นเรื่องที่ยากสำหรับเราจริง ๆ ผิดกับการเขียนมันลงบนแผ่นดิน ที่รู้สึกว่าเราจะถนัดกว่า ดูมันลื่นไหล สละสลวย ได้ดั่งใจคิด ไม่ต้องเค้นคำทำประโยคใดใดให้ถูกต้องสวยงาม อีกอย่างคงเป็นเพราะเราอ่านน้อยลงและอยู่กับที่เสียเป็นส่วนใหญ่ มุมมองที่มีต่อสิ่งรอบข้างห่างไกลจึงคับแคบตีบตัน เปรียบไปก็เหมือนปากกาหมึกหมด พยายามเขียนอย่างไรก็คงไม่ออก นอกจากจะหาหมึกมาเติมใหม่ จะอย่างไรก็ตาม.. การเขียนกับการเกษตรที่แม้จะต่างศาสตร์แต่ก็สื่อความรู้สึกร่วมกันได้ นั่นคือ ความรันทด งดงาม และความรื่นรมย์ของชีวิต

หลังจากนี้คงจะเขียนน้อยลงเรื่อย ๆ (จากที่น้อยอยู่แล้ว) ปล่อยให้ภาพชีวิตในสวนได้บอกเล่าเรื่องราวของเขาเองจะดีกว่า

อย่างเดือนนี้, บ้านสวนมกรา.. เราทยอยตอนกิ่งผักหวานป่าไปบ้างแล้ว แนะนำว่าอย่าทำตามเพราะการตอนกิ่งหน้าแล้งเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง แต่ที่สวนเราจะแต่งกิ่งผักหวานป่าอยู่แล้วเพราะต้นสูงเก็บยาก เลยลองตอนกิ่งไปพร้อม ๆ กันเสียเลย

ตอนกิ่งเค้านิยมทำกันต้นฝนครับ low risk – profit สูง…

.

.

เดือนนี้สวนมีกลิ่นหวานอ่อน ๆ โชยมาแตะจมูกด้วย.. หอมดอกส้มโอ ส่วนตัวแล้วผมชอบดอกของไม้ผลที่ส่วนใหญ่มีรูปทรงที่อ่อนไหว มีกลิ่นอ่อนหวาน และมีรูปร่างที่แข็งแรง เป็นองค์ประกอบของการขยายพันธุ์ที่สมบูรณ์..

.

.

มะยงชิดก็เป็นอีกหนึ่งของเดือนนี้ ที่แม้ไม่มีกลิ่นหอม แต่ด้วยทรวดทรงที่โฉบเฉี่ยวไฉไล เลยได้แผลบาดหัวใจเป็นทางยาว

.

.

ทิ้งท้ายด้วยข้อควรระวังสำหรับการทำสวนนั่นก็คือ คุณจะกลายเป็นคนรักง่ายและหลายใจ คุณจะอ่อนไหวกับกลิ่น รูป และรสสัมผัสบริสุทธิ์ที่รายล้อมอยู่รอบตัว และคุณจะมักมากอยากปลูกโน่นปลูกนี่ไม่มีที่สิ้นสุด หัวใจคุณจะไม่มีไว้สำหรับใครคนหนึ่งคนใดอีกต่อไป… เราเตือนคุณแล้วนะ ?!?

.
.

๐๑-๐๑-๑๑

.

.

ปีนี้ผักหวานโตพอที่จะตอนกิ่งได้แล้ว จากนี้ไปบ้านสวนคงจะก้าวสู่ช่วงเวลาของการขยายพันธุ์อย่างเต็มตัว ขยายจากสิ่งที่มี-ที่เป็นอย่างแท้จริง นึกย้อนนับจากวันเริ่มปลูก, กว่าที่ต้นไม้จะเติบใหญ่ยืนหยัดจนแข็งแรงพร้อมรับความเจ็บปวดจากการขูดควั่นได้เช่นวันนี้ ต้องผ่านการผลิ ผลัด สลัดหล่น เวียนวนอยู่อย่างนี้วันแล้ววันเล่ายาวนาน

แล้วตัวเองเล่า, ชีวิตยังต้องผลิอีกสักกี่ครั้ง ต้องผลัดอีกสักกี่หน ต้องร่วงต้องหล่นอีกเท่าไหร่กัน?

.

สวัสดีปีใหม่ครับ…

.

The Long Road | Mark Knofler

.
.

ให้เพื่อน

.

อบอุ่นดั่งดวงตะวัน … อ่อนหวานละมุนดังแสงจันทร์

.
.

ติดพันมาจาก FB คงไม่ว่ากันนะจ๊ะ เพลงนี้ให้หนูยืมไปใช้ก่อน แล้วกรุณาเอามาคืนเร็ว ๆ ด้วย คนอื่นที่เหลือจะได้เอาไปใช้บ้าง … ฮิ้วววว
.
มหัศจรรย์แห่งรัก | ชาญนัฐ พัฒน์กุล
.
.