ส้ายอดมะขาม

.

พฤษภา.. มะขามช่วงนี้แทงทั้งดอก ออกทั้งยอด มาให้ชมให้ชิมกัน เมนูขึ้นโต๊ะก็ต้องต้มส้มไก่ใส่ใบมะขามอ่อนหรือจะเอามาต้มยำทำต้มโคล้งก็เข้าที แต่ดูว่าจะยากไป สดสดอย่างนี้ ขอแนะนำเมนูหนึ่งที่ทำได้ง่าย ใช้เพียงเครื่องปรุงที่มีติดครัวทั่วไป ได้แก่ ปลากระป๋อง หอม กระเทียม พริกแห้ง กะปิ (ปลาร้า ข่า ตะไคร้ (ถ้ามี) เผอิญผมไม่มี ก็ไม่ต้องใส่)

โขลกเครื่องพริกแกงเข้าด้วยกันแล้วนำลงผัดให้หอม ยีปลากระป๋องลงไปผัดให้เข้ากัน ปรุงรสตามชอบ พักไว้ ระหว่างนี้ก็ออกไปเด็ดยอดมะขามอ่อนหน้าบ้านมาสองสามขยุ้ม ล้างเสียหน่อยแต่ไม่ต้องลวก หิวเมื่อไหร่ค่อยเอาลงไปคลุกกับเดรสซิ่งที่เตรียมไว้ (แหม! หรูซะ)

ขยันก็เจียวหอม-พริกแห้งรอไว้ มีแคบหมูเหลือก็บิก็บี้เสียหน่อย แล้วค่อย ๆ โรยหน้า

จะกินกับข้าวหรือแบ่งไปแกล้มกับเหล้าก็ได้..ไม่ว่ากัน

.

“ส้า” เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ “ยำ” “พล่า” หรือ “ลาบ” ครับ จึงมีทั้งส้าผักและส้าจิ๊น (เนื้อ) เป็นการปรุงอาหารนอกเตา คลุกเคล้าส่วนผสม วิธีปรุงจึงพลิกแพลงไปมาได้ไม่ตายตัว ว่ากันเฉพาะส้าผัก หลัก ๆ ก็จะใช้ผักพื้นบ้านตามฤดูกาล หมุนเวียนหลากหลาย จึงไม่แปลกที่คนรุ่นปู่ตาย่ายายจะอายุมั่นขวัญยืนโดยไม่ต้องพึ่งยาหาหมอดั่งเช่นปัจจุบัน

ผมสนับสนุนการกินผักผลไม้ตามฤดูกาลครับ เราควรกินเมื่อถึงเวลาของเค้าจริง ๆ เพราะเมื่อเค้าพร้อม สุกปลั่งเต็มที่ เค้าจะอุดมไปด้วยประโยชน์และรสชาติโดยไม่ต้องเร่งรัดอัดฉีดใดใด จริง ๆ แล้วเราสามารถช่วยแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมได้ง่าย ๆ เพียงแค่เปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภค เพราะเมื่อเราปรับวิถีการกิน วิธีการผลิตย่อมเปลี่ยนตาม ไอ้ยากน่ะยากแน่เพราะเป็นการฝืนหรือขัดใจตนเอง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าที่โลกป่วยอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะมนุษย์เอาแต่ใจตัว.. หรือไม่จริง?

ณ วินาทีนี้ผมคิดว่ามนุษย์เราไม่ใช่แค่ส่วนหนึ่งของปัญหาอย่างที่คิดกันเสียแล้ว แต่พวกเรานี่แหละคือ ‘ปัญหา’ ของโลกใบนี้ ถ้าคิดจะแก้ ต้องเริ่มแก้ที่ตัวเองก่อนเป็นลำดับแรก
.
.
ปล. ถ้าต้องการสูตรมาตรฐาน มีชั่งตวงวัด ให้เข้าไปที่ อาหารพื้นบ้านล้านนา

.
.

4 thoughts on “ส้ายอดมะขาม

  1. ถูกต้องคร้าบบ

    ที่เห็นว่ายากนั้น ก็เป็นเพราะระบบสังคมก้าวเข้าสู่สังคมอุตสาหกรรม-บริการกันเป็นส่วนมากแล้ว การผลิตอาหารเองก็ต้องผลิตเชิงอุตสาหกรรมด้วยเช่นกัน และคนในสังคมเมืองก็มีทางให้เลือกบริโภคน้อยมาก ยิ่งได้มาอยู่ในสังคมเมืองใหญ่อย่างมหานครลอสแองเจิ้ลลิส ก็ได้เห็นชัดเจนเลยว่าทางเลือกในการกินอยู่มันคับแคบกว่าที่เมืองไทยเราอักโขเลย ทำให้คิดถึงเมืองไทย อยากกลับเมืองไทยบ้านเราทุกที

    คนสมัยนี้น่าสงสารครับ ไม่มีโอกาสได้ผลิตอาหารกินเอง ต้องซื้อเค้ากิน เค้าเอาอะไรมาขายให้กินบ้างก็ไม่รู้ พวกพ่อค้าแม่ค้าอาหารไปซื้อวัตถุดิบจากตลาดมาเค้าฉีดยาพ่นสารอะไรไว้บ้างก็ไม่รู้ สรุปแล้วก็คือชีวิตที่ต้องอาศัย “ซื้อเค้ากิน” มันเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายตลอดเวลา น่ากลัวแท้ๆ คิดแล้วแทบไม่อยากกินอะไรเลย กลับเมืองไทยไปปลูกผักกินเองดีกว่าฯ

  2. เราชินกับมันไปแล้ว มันยากตรงนี้
    ก็อย่างว่า ถ้าห้ามใจได้บ้าง ปัญหาก็น่าจะน้อยลง
    ผิดแต่ว่า.. มนุษย์วันนี้ร่างกายแข็งแรง แต่หัวใจอ่อนแอ

    สัตว์ป่าอย่างเราไปอยู่ในกรงก็ย่อมลำบากเป็นธรรมดา 555
    may the force be with you ครับพี่🙂

  3. ไม่เคยกิน แต่น่ากินจัง!
    ปล.ที่บ้านน้ำท่วมมั๊ยคะ ยังได้กินอาหารตามฤดูกาลอยู่รึเปล่า ที่นี่ เพิ่งจะกินขนม พอง ลา บ้า และดีซัมในงานบุญเดือนสิบ และไปแห่หมัรบ ชิงเปรตมาค่ะ อร่อยมาก ๆ ของดีนาน ๆกินที 1 ปีกินหน ก็แสนจะประทับจิตติดใจ ส่งบุญมาให้ด้วย..สาธุ
    ปล.2 สบายดีนะคะ🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s