เริงอรุณ

.

.

แค่อยากให้คุณเห็น…เหมือนที่ผมเห็น สวยที่สุดเท่าที่จะสวยได้ก็เท่านี้ล่ะครับ กับท้องฟ้าบ้านสวนปลายหน้าร้อนก่อนเข้าฝน ของเช้าวันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นอีกเช้าที่สวนเหงา เพราะน้าน้อย, เพื่อนสวนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานานกว่าสิบปีขอลากลับไปอยู่กับลูกกับหลานที่เชียงรายบ้านเกิด ใจหายแต่ก็ยินดีเป็นที่สุด ลูกหลานเพียรทำงานปลูกเรือนรักเรือนเราให้ผู้เฒ่ากลับมาอยู่ เป็นบั้นปลายชีวิตที่เปี่ยมสุขที่สุดเท่าที่คน ๆ หนึ่งพึงจะได้รับ หลังระเห็จเหน็ดเหนื่อยอยู่ถิ่นต่างห่างไกลมานาน

กตัญญุตานั้นอบอุ่นเหมือนแสงแรกแห่งอรุณ ไหนใครเฝ้าถามถึงนิยามของความดี “รู้คุณและทดแทน” เป็นหนึ่งที่ทำได้ง่ายที่สุดแล้ว…
.

.

.

แก้ไขเพิ่มเติม : ศุกร์ที่ ๔ มิถุนายน ๒๕๕๓

.

อยากให้คุณได้ยิน…เหมือนที่ผมได้ยิน
.
เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม | ชีพชนก ศรียามาตย์

.

.

ส่วนอันนี้, คุณไม่ต้องรู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกก็ได้…
.
ฟากฟ้ากับการรอคอย | ชีพชนก ศรียามาตย์

.

.

15 thoughts on “เริงอรุณ

  1. เป็นภาพที่สวยมากๆ ครับพี่
    ในเมือง ก็จะได้อีกอารมณ์นึง เป็นพระอาทิตย์รับเหลี่ยมมุมตึกกันไป

  2. เมื่อคืนท้องฟ้าช่วยรดน้ำต้นไม้ให้ โชยไอดินกลิ่นหอมชื่นใจ ช่วยคลายความกระชั้นในเงื่อนเวลาของบางงานในสวนไปได้เยอะ … ฤดูกาลของผมกำลังจะมาแล้ว

  3. ไอดินกลิ่นหญ้าที่หอมชื่นใจ ก็มาพร้อมกับหญ้าที่งอกงาม อวบอิ่ม เรียกร้องให้เราออกไปซื้อน้ำมันมาเติมเครื่องตัดหญ้าอีกแล้ว หนุกดีครับ

  4. ภาพที่ถ่ายมา ดูเหงาบอกอารมณ์เจ้าของภาพได้ดีเลยค่ะ

    บั้นปลายชีวิตที่เปี่ยมสุข ของสวนนี้จะเป้นยังไงคะ 🙂

  5. ภาพสวยจัง ตาร้อนแล้วสิ น้าน้อยไปแล้วคุณธีมีใครที่คอยช่วยที่สวนมั้ยคะ หรือว่าต้องลุยคนเดียวคะ

  6. @คนพอชอ
    บางเช้าก็มีซึมมีเศร้าบ้าง คละเคล้ากันไป อย่าอิจฉาเลยครับ ทุกอย่างผมทำเพื่อตัวเองทั้งนั้น ชีวิตที่น่าอิจฉาควรจะเป็นชีวิตที่เสียสละเพื่อผู้อื่นมากกว่า🙂

    @House
    รับรองได้ตัดจนเบื่อกันไปข้างนึงแน่ 555
    ผักหวานที่เพาะในถุงชำ ถ้าโตขึ้นมาซัก 3-4 cm น่าจะเอาลงปลูกได้ นานกว่านั้นโตกว่านี้ รากจะวน รากจะแทงออกมานอกตุ้ม เวลาแกะถุงปลูกรากจะขาด บางต้นตาย บ้างไม่ตายแต่ไม่โต เสียเวลารอเปล่า ๆ นี่เป็นประสบการณ์ที่เคยผ่านมา ตัวเลขข้างต้นนั้นไม่แน่นอน กะเอาเอง แต่ถ้าใช้ถุงเพาะใหญ่ ๆ ยาว ๆ ก็น่าจะปล่อยให้โตมากกว่านั้นได้
    ไม่ต้องเชื่อผมหรอก! เพราะอาจมีเงื่อนไขปัจจัยอื่นที่แตกต่างกัน ปีแรกนี้ลองแบ่งเป็นแปลง ๆ เปรียบเทียบวิธีปลูกดู น่าจะพบคำตอบ แล้วปีหน้าจะง่ายขึ้น

    @ตุ๊ก
    ทุก ๆ อย่างของชีวิตในปัจจุบันนี้ล้วนเป็นบั้นปลายที่เปี่ยมสุขของผมแล้ว🙂

    @พี่อร
    alone again, naturally😉
    ลุยเดี่ยวไปก่อนครับ ลูกจ้างน่ะหาง่าย แต่หาคนมาเป็นเพื่อนสวนต้องใช้เวลาและอาศัยโชคชะตาพอสมควร

  7. ภาพสวยมากค่ะ เพลงก็เพราะด้วย….นุ่ม ๆ ช้า ๆ หลับตาฟังก็รู้สึกดีไปอีกแบบ ถ้ามองพระอาทิตย์จากมุมสวนของคุณแล้วสวยขนาดนี้ก็ภูมิใจได้เลยค่ะว่า คุณมีชีวิตที่หลาย ๆ คนกำลังอิจฉาอยู่ แม้สิ่งที่ำคุณทำอยู่ คุณจะบอกว่า คุณทำเพื่อตัวเอง ไม่ใช่ชีวิตที่เสียสละเพื่อคนอื่น….แต่ ณ วันนี้ ต้นไม้ใหญ่แบบคุณกำลังแผ่กิ่งก้านร่มเงาให้กับอีกหลายชีวิต แบบไม่รู้ตัวนะคะ ^__^ ไม่รู้ตอนนี้คุณได้คนสวนคู่ใจคนใหม่หรือยัง

  8. @Jing
    “จะกลับบ้านค่ะ สักวันนึงจะกลับบ้าน….ไปหาชีวิตที่พอเพียง และเพียงพอให้ใจสงบ ร่มเย็นและเป็นสุข”
    ชอบครับ แน่วแน่ดี แค่คิดก็ต้องกล้าแล้ว ยิ่งถ้าจะทำต้องมากกว่ากล้าหลายร้อยเท่า
    เป็นกำลังใจให้🙂
    ๑. ขอบคุณครับที่ติดตาม พักหลังนี้ผมไม่ได้เขียนอะไรมากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว รู้สึกเกรงใจ ไม่ต้องถึงกับติดตาม แค่นึกขึ้นได้ก็แวะมาก็พอ
    ๒. ตอนนี้ยังทำสวนคนเดียวเหมือนเคย อย่างที่บอกไม่ค่อยได้ทำเลยไม่ค่อยมีอะไรเขียน สวนเราผ่านช่วงปล้ำผีลุกปลุกผีนั่งมาแล้ว คงไม่มีอะไรจะหนักไปกว่านั้นอีก

    หรือบางทีบ้านที่แท้อาจไม่ไกล ในหัวใจเรานี่เอง🙂

  9. คุณ golb
    หายไปเมิน แวะมาอ่าน เห็นแนะนำเรื่องผักหวาน เลยขอเล่าซักหน่อย
    ตั้งแต่เพาะลงถุงชำประมาณ 100 เม็ด งอกออกมาเป็นต้นจนลงได้ ประมาณ 50 ต้น ลงไปหลุมละ 2 ต้น รองก้นด้วยขี้วัว คลุมโคนด้วยหญ้าแห้ง พบว่าตายประมาณ 30% ส่วนที่เหลือเกือบทั้งหมด ไม่ตาย แต่ ไม่โต อยู่งัยอยู่งั้น ปัจจุบันเหลือรอด 1 ต้น ซึึ่งโตขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้สูงประมาณ 1 ฟุต คิดว่าเกิดจาก
    1.ในสวนคงยังมีร่มเงาไม่พอ
    2.ดินอาจจะยังไม่สมบูรณ์พอเนื่องจากผ่านเกษตรเคมีเข้มข้นมาเมิน
    ที่คิดอยู่คือ
    1. ปลูกไม้ผลอื่นไปก่อนเพื่อสร้างร่มเงา โดยเว้นช่องว่างไว้ อาจใช้๋เวลาพอควร
    2. ปรับปรุงดินด้วยปุ๋ยอินทรีย์
    คิดว่าปีหน้าหลังจากทำ 2 ข้อนี้แล้ว จะลองอีกซักรอบ
    คุณgolb มีข้อแนะนำเพิ่มเติมไหมครับ

    House

  10. ผักหวานป่าเป็นไม้อายุยืนเหมาะจะเป็นบำนาญในอนาคต อย่าไปเครียดหรือเร่งรัดอะไรกับมัน ช่วง ๓-๔ ปีแรกเป็นช่วงเวลาของการเรียนรู้ทดลองจนได้วิธีที่เหมาะกับสวนตัวเอง
    เชื่อว่าหลักการทั่วไปคุณ House น่าจะศึกษาจนเข้าใจแล้ว ส่วนใหญ่ที่ผักหวานตายก็น่าจะเกิดจากช่วงที่เราแกะถุงลงปลูกแล้วรากขาด ซึ่งอันนี้เรารับรู้กันโดยทั่วไป อีกสาเหตุหนึ่งคิดว่า (อาจจะ) น้ำมากเกินไป น้ำขัง ดินไม่ระบายน้ำ
    อีกสาเหตุน่าจะมาจากแมลงศัตรูพืช จำพวกหอยทาก มด จิ้งหรีด ที่มากินยอดกล้าผักหวาน อันนี้ผมเจอกับตัว คิดว่าสภาพอากาศมีส่วน ปีนี้แมลงอะไรไม่รู้เยอะมาก หอยทากก็ด้วย ความแปรปรวนของลมฟ้าอากาศจะมีผลกระทบกับเกษตรกรมากในอนาคต ต้องเตรียมตัวเตรียมใจกันให้ดี
    คุณ House ลองศึกษาจากต้นที่ไม่ตายสิครับ ดูแลต่างจากต้นอื่นอย่างไร? พื้นที่สูงต่ำกว่ากัน? ขนาดหลุมปลูก? น่าจะเจอคำตอบอะไรบ้าง
    ตัวผมเองแล้วคงไม่สามารถขนาดจะแนะนำอะไรได้ แต่อยากจะบอกเคล็ดลับในการทำเกษตรอย่างมีความสุขว่า เราควรศึกษาธรรมหรือปฏิบัติธรรมไปพร้อม ๆ กัน เราจะมีความสุขครับถ้าเรามักน้อยและไม่คาดหวังอะไรมาก
    ถ้าไม่รังเกียจว่าไม่ใช่พุทธกระแสหลัก ผมมีคลิปผักหวานป่ามาฝาก เป็นของชุมชนสันติอโศก (ผมกำลังศึกษาทางนี้อยู่) แต่ถ้าไม่ชอบใจก็ผ่านไปได้นะครับ🙂

    อ้อ! เกือบลืม เรื่องร่มเงานี่ผมใช้แสลนช่วย เพราะผมก็ปลูกกลางแจ้งไม่มีร่มเงา ไอ้จะหวังร่มลำไยก็ยากเพราะดันทำลำไยต้นเตี้ย 555
    อันนี้สงสัย, คุณ House นี่ใช่คนเดียวกับคุณเรียวจันทร์ (namnan.wordpress.com) หรือเปล่า? เห็นอยู่น่านเหมือนกัน

  11. ขอบคุณมากครับสำหรับคำแนะนำ
    ศัตรูพืชที่คุณgolbว่ามาสวนผมมีครบเลยครับ โดยเฉพาะหอยทาก กับจิ้งกุ่ง(ไอ้ตัวนี้ถ้ามีแรงขุดมากินก็ลำนะ) คงต้องอย่างที่คุณgolbว่า ต้องศึกษาจากต้น(เดียว) ที่รอดอยู่
    ผมอ่านเจอจากหนังสือ เขาแนะนำว่าให้เอาดินโคนต้นผักหวานป่ามาคลุกเคล้ากับดินก้นหลุมเวลาปลูก จะทำให้ผักหวานโต ข้อมูลนี้คุณgolbมีความคิดเห็นว่ายังไงครับ
    ส่วนclipต้องขอบคุณมาก แต่ผมคงต้องหาเวลาเมาะๆloadมาดู เพราะnetบ้านผมใช้dtac ซึ่งspeedค่อนข้างต่ำ
    ผมกับคุณเรียวจันทร์เป็นคนละคนเดียวกันครับ คุณเธอเป็นนายครับ ผมมันทาสในเรือนเบี้ย อิ อิ อิ
    House

  12. น่าจะเป็นเรื่องของจุลินทรีย์ที่เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของผักหวานนะครับ ถ้าเรื่องดินคงไม่พ้นอะไรทำนองนี้ ดินโคนต้นไม้ผ่านวันเวลา ลมฟ้าอากาศ จนได้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับพืชนั้น ๆ
    เอ..แล้วไอ้เป็นทาสนี่มันเลิกง่ายหรือเปล่า? ถ้าง่ายจะลองมั่ง 555

  13. ขอบคุณครับ คิดว่าปีหน้าจะลองอีกซักตั้ง เรื่องผักหวานนี่ บังเอิญ learning curve ของผมความชันมันน้อยเลยต้องใช้เวลาบ้าง แต่คิดว่ายังพอมีเวลาเพราะอายุผมยังห่างจากวัยรับบำนาญอีกเมิน
    ส่วนการเลิก(เป็น)ทาสนั้น ยากจะบรรยายครับ ต้องลองเอง มันเป็นปัตจัตตังครับ หุ หุ หุ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s