หมูปิ้ง

.

ตั้งใจไว้ว่าจะไม่เขียน เรื่องทำนองนี้อีก ข่มใจทำได้ตอนไอ้หมีตายเมื่อหน้าฝนที่ผ่านมา ไม่ทันข้ามปีความพลัดพรากก็แวะเวียนมาเยี่ยมบ้านสวนอีกครั้ง คราวนี้มันปัจจุบันทันด่วนเกินไป จนยากจะทำใจ ไม่เหมือนครั้งไอ้หมี, ตาขรัวเฒ่าที่อยู่เฝ้าสวนตั้งแต่แบเบาะจนครบอายุขัยและลมหายใจสุดท้าย หมีให้โอกาสผมได้ร่ำลาในคืนสุดท้ายของเรา แม้จะไร้ซึ่งเรี่ยวแรงเพราะความชรา แต่หมียังแข็งใจกระพริบตาปริบ ๆ ทักทาย ผมยิ้มรับทั้งน้ำตา เรานอนคุยกันไปเรื่อย เรื่องโน้นเรื่องนี้ จนหมีหลับตาพริ้ม หายใจแผ่ว ดูมีความสุข…หมีจากเราไปในคืนนั้น

.

.

แต่กับหมูปิ้ง, ผมไม่มีโอกาสได้บอกลา คืนวานวันที่ ๘ มีนาคม ๕๓ ผมกับหมูปิ้งยังหยอกล้อเล่นหัวกันเป็นปกติก่อนนอน นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน ในคืนนั้นเองหมูปิ้งถูกงูกัดตายอยู่ใต้ชานหน้าบ้าน ทุกครั้งกับงู, หมาบ้านนี้ไม่เคยแพ้ เอาล่อเอาเถิดกันสักพักก็หาจังหวะงับคอ สะบัดกระชากจนหัวไปทางหางไปทางทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่…อาจเพราะหมูปิ้งเพิ่งฟื้นจากไข้ ความปราดเปรียวที่เคยมีจึงลดลง เกมเลยจบอย่างที่เห็น

ทุก ๆ เช้าหมูปิ้งจะมารอผมอยู่หน้าประตู แต่เช้าวานมันคงพยายามอย่างที่สุดแล้ว แต่ใกล้ที่สุดได้แค่นั้น วันนี้หมูปิ้งนอนสงบอยู่ใต้ต้นชมพู่ริมอ่างบัว…เย็น

ชีวิตไม่มีอะไรที่แน่นอนเลย อย่ารีรอที่จะแสดงความรักและปรารถนาดีต่อกันนะครับ

.

7 thoughts on “หมูปิ้ง

  1. เสียใจด้วยค่ะ เคยเจอกับเหตุการ์เช่นนี้เหมือนกัน เศร้าอยู่นาน
    หมูปิ้งไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะ เขายังอยู่กับคุณ
    เป็นความผูกพันธ์ และความทรงจำที่ดี ๆ
    นี่ก็เป็นอีกโจทย์ที่คิดว่าถ้าไปอยู่ที่เพชรฯ จะเลี้ยงดีมั้ย

  2. ขอบคุณครับ, เอก

    พี่อร…เลี้ยงเถอะครับ ไว้เป็นเพื่อนสวน
    ช่วยสอนน้องจีให้มีเมตตาและรู้จักการสูญเสีย
    โตมาจิตใจจะได้แข็งแกร่งและอ่อนโยน

  3. เศร้าจังเลยนะคะ อ่านแล้วอดน้ำตาซึมไปด้วยไม่ได้ ป่านนี้ หมูปิ้งกับหมี คงนั่งรวมตัวกันอยู่ตรงไหนสักแห่ง
    แล้วเฝ้ามองลงมาที่บ้านสวน เหมือนที่รู้ว่าพี่เอ้ห์ เจ้าของมันคิดถึง
    เราและมันต่างดูแลซึ่งกันและกัน เหมือนเพื่อน เหมือนพี่น้อง เหมือนลูกหลาน มันก็รู้ว่ามันโชคดี ที่ชีวิตนึงได้เกิดมาเป็นหมาของบ้านนี้
    ถึงเวลาที่ต้องตาย ก็ไม่เสียดายอะไรแล้ว นอกจากความผูกพันและความทรงจำที่จะยังอยู่กับเราและมันตลอดไป เสียใจด้วยค่ะพี่ 😥

  4. ขอบคุณครับ
    “นึกภาพมันนั่งรวมตัวกันตรงไหนสักแห่ง…”
    คุณน้องไม่รู้อะไร มันตั้งก๊วนกันได้เมื่อไหร่ เป็นเรื่อง!!!

    “มรึงไม่รู้เหรอ ตรูหมาใคร”
    ว่าแล้วก็คาบไก่เค้ามาทึ้งเล่นหน้าตาเฉย
    “เดี๋ยวนายตรูมาเคลียร์ อย่าเรื่องมาก!”
    อ้าว! ซวยกูอีก…🙂

  5. เสียใจด้วยครับ อ่านแล้วทำให้เห็นความรักความผูกพันธ์ของสองสิ่งมีชีวิต ผมไม่แน่ใจนักจะมีสิ่งมีชีวิตกี่ชนิดที่จะรักมนุษย์ใจร้ายแบบเราๆเท่ากับเพื่อนสี่ขาตาใสๆๆ

  6. ขอบคุณครับ
    สัตว์ที่ใช้แต่สัญชาตญาณมักจะอ่านง่าย อันตรายน้อย
    แต่สัตว์ที่ใช้ความคิดนี่สิ..น่ากลัวกว่า
    เนอะ🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s