แรกหนาว

.

ต้นไม้สวยในสวนมีอยู่ไม่มากต้น หนึ่งในนั้นคือ “สัตบรรณ” ไม้ใหญ่ยืนตระหง่าน ต้นลำตรง แตกกิ่งก้านเป็นชั้น เป็นฉัตร ใบรูปหอก เข้มเขียว เรียวยาว ช่อดอกออกเขียวขาว กลิ่นหอมเย็น ไม้ที่ผู้คนต่างยอยศให้เป็นพญา แต่ชื่อสามัญธรรมดาเรียกกันติดปากว่า “ตีนเป็ด”

หอมสัตบรรณบ่งบอกการมาถึงของฤดูหนาวครับ หลายคนอาจสัมผัสหนาวเอาจากลม แต่บ้านสวนเราดมเอาจากกลิ่น เพราะกลิ่นไม่เคยหลอก แต่ที่แน่ ๆ ลมน่ะมีลวง หรือไม่จริง?

.

.

สัตบรรณต้นนี้งอกออกเป็นสองแง่จากเหง้าเดียวแล้วสูงใหญ่ไปด้วยกัน กิ่งเราแผ่ซ้าย กิ่งนายไปขวา ไม่เห็นมันขัดมันเคืองกันสักนิด นั่นเพราะต้นไม้มีรากเดียวและหยั่งลึก จะแยกแตกเป็นกี่แง่งกี่ง่ามก็ตาม ล้วนเสริมส่งการเจริญเติบโตของไม้ทั้งต้น ที่สุดแล้วไม้ใหญ่ย่อมมีอายุขัย เมื่อถึงเวลาก็เน่าเปื่อยผุพังไปตามธรรมชาติ แต่มันผู้ใดที่อาศัยเงาไม้ให้ร่ม แล้วยังคิดโค่นคิดบั่น มันผู้นั้นย่อมร่านทุรนจากแรงแดดที่แผดกายและเผาใจ

บ่นอะไรไม่รู้…ผม, ชมดอกไม้กันดีกว่า

.

.

รำเพยกลิ่นมาทักทายกันตั้งแต่เมื่อหัวค่ำแล้ว เพิ่งเจอตัวเป็น ๆ เมื่อเช้านี้เอง … สวยเชียว

.

…………

.ู

เป็นอีกหนึ่งความเคลื่อนไหวของบ้านสวนในวันแรกหนาวที่นำมาฝากกันครับ ดูท่าว่าจะหนาวหนักนะปีนี้ หน้าด้าน ๆ ของผมลอกเป็นขุยขาวคันยิกยิก ไอ้โบ้หมาที่สวนก็เกาสีข้างจนเป็นแผล ขนาดเลือดไหลซิบ ๆ มันยังไม่หยุดเกา รู้ทั้งรู้ว่ายิ่งเกา แผลก็ยิ่งกว้าง ยิ่งเจ็บ แต่ก็หยุดไม่ได้ กรรมของมัน!

รู้สึกว่าลมหนาวปีนี้ได้ลอกชำแรกเนื้อแท้ตัวตนของหลายต่อหลายคนออกมาอย่างหมดจดถึงแก่น

อยู่ที่ว่าจะเห็นกันหรือเปล่าเท่านั้น …

.

นี่ก็หนาวแล้ว … รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ
.

.

4 thoughts on “แรกหนาว

  1. อืมม์ คุณ golb นี่ช่างสังเกตจริง ๆ เรื่องกลิ่นกับลมของฤดูหนาว เนี่ย… ตัวเองก็รู้สึกเหมือนกันว่าเวลาหน้าหนาวมันจะมีกลิ่นของลมหนาว (เอ…. ทั้งกลิ่นทั้งลมเลยแฮะ) ถ้าไม่มีกลิ่นนี้ ต่อให้อากาศเย็น ๆ ก็ไม่รู้สึกว่ามันเป็นหน้าหนาวแล้ว🙂
    ปล. สบายดีนะคะ

  2. สบายดีครับ, คุณ nitbert ก็คงเช่นกัน

    อยู่ในสวนทำให้ผมได้ใช้ประสาทสัมผัสทุกส่วนอย่างคุ้มค่า
    คืนพรุ่งนี้ (17 พ.ย.) ปูเสื่อรอไว้นอกชานแล้ว
    ไว้นอนอาบดาว…

    มาอาบอิงผิงดาวอุ่น กับถุงนอนสีตุ่น ๆ กลิ่นตุ ๆ กัน
    🙂

  3. ต้นตีนเป็ดที่บ้านสวน (ขอเรียกว่าตีนเป็ดนะคะ) ต้นนี้กี่ปีแล้วคะ ต้นตีนเป็ดเป็นต้นไม้อีกต้นที่พี่ได้เตรียมไว้ที่จะนำไปปลูกที่สวนเหมือนกันค่ะ แต่กว่าที่ต้นไม้จะใหญ่สงสัยลูกชายโตเป็นหนุ่มก่อนแน่เลย ไม่รู้ว่าอีกกี่ปีสวนจะร่มรื่นและน่าอยู่เหมือนบ้านสวนของคุณ เป็นกำลังใจให้พี่ด้วยนะคะ
    ด้วยใจ

  4. อย่ารอครับ, พี่อร
    ปลูกแล้ว ปลูกอีก ปลูกนั่น ปลูกนี่ ปลูกมันไปเรื่อย ๆ
    ถ้าเอาแต่รอ จะท้อเสียก่อน ผมเคยแล้ว เอาแต่ตั้งตารอ จะพาลหงุดหงิดใจเสียเปล่า ๆ
    ในหลวงท่านยังสอนเลยให้ว่ายไปเรื่อย ๆ แม้ไม่เห็นฝั่ง
    ก็อย่างที่พี่อรเพียรรดน้ำผักหวานน้อยจนมันฟื้นตื่นมาผลิใบให้เห็น
    คงไม่ใช่เทวดาสงสารเห็นใจหรอก เป็นพลังของความหวังและตั้งใจต่างหาก

    เชื่อเถอะว่า เผลอแผลบเดียว ต้นไม้ก็สูงท่วมหัวแล้ว
    ขี้คร้านต้องให้น้องจีปีนไปริดก้านริดกิ่ง
    “บ้านแท้อยู่ในใจ” ครับ
    มันร่มรื่นน่าอยู่ตั้งแต่เราเริ่มปลูกแล้วล่ะ

    บ้านสวนขอเป็นกำลังใจให้คนปลูกต้นไม้ทุกคนครับ
    🙂

    ปล.๑ ตีนเป็ดที่สวนอายุได้ ๑๒ ปี พอดิบพอดี
    ปล.๒ “บ้านแท้อยู่ในใจ” เป็นชื่อหนังสือของ Dr.Marco Roncarati ถอดความโดย คุณพจนีย์ สุเมธาอักษร พิมพ์โดย สำนักพิมพ์ชลัยย์กัมปะนี (ชื่อเก๋ชะมัด) – – หนังสือดี น่าอ่านครับ ลองหามาอ่านดู

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s