ชิมเอื้องแลว

.

“เปียกหรือยัง?” เป็นคำทักถามที่เราได้ยินจนหูเปื่อยในสามสี่วันที่ผ่านมา

มันจะเปียกได้อย่างไรกัน (วะ) ! ก็เรา (กู) ออกจากสวนไม่ได้ จะเข้าลำพูนก็แดงแจ๋เต็มถนน จะไปลำปางก็แดงจ๋าเต็มดอย มองผ่านมองเพลินก็เหมือนดงกุหลาบแต้มทิวขุนตาน ดูกวนตากวนตีนดีไม่หยอกเหมือนกัน

ก็ไม่มีอะไร, แค่อยากจะฝากไว้ว่า การจะเรียกร้องใด ๆ คุณต้องทำความเข้าใจกับ minority right ให้มากกว่านี้ พวกมากลากไปไม่น่าจะใช่คำตอบ ความเดือดร้อนของสังคมไม่ควรจะเป็นวิธี การใส่ใจซึ่งกันและกันของประชาชนต่างหากที่จะช่วยจรรโลงให้ประชาธิปไตยบ้านเราขับเคลื่อนไปได้อย่างราบรื่นและประณีตสวยงาม แต่สำหรับเมืองไทย เดาไว้ว่าคงจะอีกนานเพราะเราไม่ใส่ใจพัฒนาคน เอาเป็นว่าทำให้โรงเรียนตามดงดอยมีมาตรฐานเดียวกันกับโรงเรียนโด่งดังทั้งหลายให้ได้เสียก่อน แล้วค่อยมาพูดกัน

เมื่อไปไหนมาไหนไม่ได้อย่างนี้ ทำอะไรกินกันดีกว่า …

พักหลังมานี่ผมมีความสุขกับการเข้าครัวเป็นพิเศษ จนที่นี่จะกลายเป็น cook blog ไปแล้ว ไม่ใช่ว่าทำเก่งหรือทำอร่อยอะไรมากมายนักหรอก แต่อดใจไม่ไหวกับความสวย-สดของพืชผักพื้นบ้านที่ขึ้นอยู่ตามหัวไร่ท้ายสวน จะวางเฉยปล่อยให้เฉาคาตาไปก็กระไรอยู่ ทั้งการหาหุงปรุงรสก็เรียบง่ายไม่ซับซ้อน จะแกงก็เป็นแกงใส ๆ ไม่ใส่กะทิ ไม่ต้องเสียเวลาคั้น-ขูดมะพร้าวให้เปลืองแรง จะอบหรือจะ ‘แอ็บ’ ก็คลุกไก่ หมู ปู ปลา กับขมิ้น ตะไคร้ หรือพริกแกง ห่อใบตองแล้วย่างบนไฟอ่อน ๆ สักพักก็ได้กิน จับสังเกตมาหลายทีแล้วว่า แกงบางถ้วยที่เคยทำนั้นใช้เวลาน้อยกว่าข้าวกะเพราไข่ดาวตามร้านอาหารในเมืองเสียอีก โดยเฉพาะแกงผักข้างรั้วทั้งหลาย ถ้าจะช้าก็ช้าตรงที่มัวแต่พิรี้พิไรเลือกเด็ดแต่ยอดอวบ ๆ ดอกงาม ๆ อยู่ริมรั้วนั่นเอง

ฤดูร้อนอย่างนี้ต้นไม้ออกดอกดกดื่น บางดอกบานให้ดู บ้างก็บานให้ดม และมีไม่น้อยที่บานมาให้กิน ‘นางแลว’ หรือ ‘ลิงแลว’ หรือ ‘เอี้ยงแลว’ (เอื้องแลวก็เรียก) จะมีอีกกี่ชื่อก็ล้วนชวนให้ชิม

.

.

nanglaew-00

.
ช่อดอกสีขาวแต้มม่วงซุกตัวแอบใต้ร่มใบบัง ต้องแหวกพุ่มใบเขียวเข้าไปจึงจะเห็น ใจลอยไม่สังเกตจะเดินผ่านความอร่อยไปโดยไม่รู้ตัว นางแลวริมรั้วกอนี้แยกหน่อมาจากต้นแม่ที่บ้านปู่ ออกดอกปีละหนเท่านั้น เราจึงนัดเจอกันหน้าเตาทุกเมษา มาล่าหรือมาเร็วก็ไม่พ้นสงกรานต์ กินสดสดรสจะออกหวานเจือขมนิด ๆ จะลวกจิ้มน้ำพริกหรือชุบแป้งทอดก็อร่อยไปคนละรส แต่มักนิยมนำมาแกงเสียมากกว่า

มาดูส่วนผสมกัน ไหน ๆ ก็จะออกไปเก็บดอกนางแลวอยู่แล้ว ให้เลยไปเด็ดชะอมที่ปลูกไว้ริมรั้วอีกฟากนึงมาด้วยสักกำมือ เห็นแตกยอดอ่อนมาสองวันแล้ว เดี๋ยวแก่แดดแก่ลมเกินไปจะไม่น่ากิน ส่วนเครื่องแกงก็มีสามเซียนประจำครัว ได้แก่ หอมบั่ว (หอมแดง) หอมเตียม (กระเทียม) พริกแห้ง (เป็นเครื่องชูรสสามัญประจำบ้าน คล้าย ๆ กับสามสหาย รากผักชี-กระเทียม-พริกไทย ที่ประจำการอยู่ทั่วทุกครัวไทย) ข่า ตะไคร้นิดหน่อย เกลือ กะปิ และปลาย่าง
.

nanglaew-03

.
เริ่มโขลกพริกแกงก่อน โยนพริกแห้ง หอมแดง กระเทียม ข่า ตะไคร้ ลงครก โรยเกลือนิดหน่อยให้ตำง่ายเพลินมือ พอแหลกแล้วใส่กะปิลงตำจนพริกแกงละเอียดได้ที่ จากนั้นตั้งน้ำให้เดือด โยนปลาย่างลงต้มจนนุ่มหอมนวล ตักขึ้น ฉีกเอาแต่เนื้อ พักไว้ ใส่พริกแกงลงละลายในน้ำต้มปลาย่าง พอเดือดจึงใส่เนื้อปลาที่ฉีกไว้ ตามด้วยดอกนางแลว เคี่ยวพอสุกจึงใส่ชะอมตบท้าย (จะปรุงรสด้วยน้ำปลาหรือไม่ปรุงก็ได้) คนจนชะอมสลด เป็นอันเสร็จ
.

nanglaew-04

.

กินกับข้าวนึ่งร้อน ๆ หรืออุ่นข้าวสวยที่เหลือจากเมื่อเย็นวานก็อร่อยจนหมดหม้อ

.

.

นางแลวก้านดอกอวบ รสเจือขมมีฤทธิ์เป็นยาเย็น คลายร้อนได้ดีนัก ร้อน ๆ อย่างนี้ พืชอวบน้ำ ผักริมคลองต่าง ๆ เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ ผักบุ้ง ผักกระเฉด ผักกูด เอามาทำกับข้าวอร่อยทั้งนั้น นึกถึงตอนยังเล็กเป็นเด็กชาย ชีวิตในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนริมคลองดำเนินสะดวกยังประทับอยู่ในใจ ภาพผู้คนดำผุดดำว่าย งมกุ้งหอยปูปลาตามแม่น้ำลำคลอง แถมได้ผักริมน้ำไปต้มยำทำแกง ยังทันได้เห็น ยังเคยได้กิน นับเป็นวิธีคลายร้อนที่น่ารักของคนไกลเมือง

.

อยู่แต่กับบ้านก็ไม่อดตายครับ นี่เขาเรียก “การพึ่งตนเอง” ใช่ไหม? ประชาชนในประชาธิปไตยต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้ จะได้ไม่หลงเข้าไปอยู่ในวังวนอุปถัมภ์ของใคร ทำได้เช่นนี้ เราจึงจะแข็งแกร่งในการคัดสรรและตรวจสอบ ซึ่งเป็นหัวใจของระบอบ – ใช่หรือเปล่า?

.

คราวหน้าเรามาทำกับแกล้มกินกัน …

.

.

4 thoughts on “ชิมเอื้องแลว

  1. มีเมนูเด็ด ๆ มาตลอด มื้อนี้ก็เด็ด(มา)ใช่มั๊ยคะ มองเพลินดูเพลิน ดูจากรูปหน้าตาเหมือนหนวดปลาหมึกเลยค่ะ

    ดีจัง หาของกินรอบบ้านรอบสวน ไม่ต้องเดือดร้อนเข้าเมืองหรือไปตลาดกันบ่อย ๆ ทำเองกินเอง เผื่อเหลือเผือแลก แจกจ่ายคนใกล้เรือน ให้อิ่มถ้วนทั่ว อีกต่างหาก

    แสดงว่านอกจากพืชทำเงินแล้ว พืชสวนครัว ในบ้านสวนก็เยอะใช่เล่น
    เก็บกินหมุนเวียนไม่ซ้ำเมนู up cook blog บ่อยแบบนี้ คอลัมน์ cookery จะตามทันคอลัมน์อื่น ๆ แล้ว🙂

  2. พืชผักพื้นบ้าน ต้องรอถึงหน้า-ถึงฤดูจึงจะได้ลิ้มรส

    การคาดหวังให้เกษตรกรปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างโดดเดี่ยวลำพังนั้น ออกจะไม่เป็นธรรมและไม่ใช่ทางออก เมื่อผู้คนในสังคมนิยมบริโภคแต่ขยะ ผู้ผลิตก็ต้องผลิตแต่ขยะ เป็นของธรรมดา

    ถ้าวิถีการบริโภคเปลี่ยนไป วิีถีการผลิตย่อมเปลี่ยนตาม
    ส่งผลดีทั้งกับสังคมโดยรวมและตัวเกษตรกรเอง

    อยากให้ลองเริ่มต้นง่าย ๆ กับการรู้จักรอ

    ประชาธิปไตยก็ด้วย …

  3. ผมไม่เคยรู้จักผักพื้นบ้านนี้มาก่อนเลยครับ
    ท่าทางน่าทานมากมาย

  4. ไม่รู้จักใช่ว่าจะไม่เคยกิน อาจจะเคยผ่านลิ้นไปโดยไม่รู้ตัว
    ชะอม สะเดา สะตอ ใบยอ ย่านาง กระถิน ขี้เหล็ก แมงลัก … ใช่ทั้งนั้น
    คงไม่คุ้นเคยหรือลืมเลือนไปบ้าง

    ผักไทย ปลูกบนดินไทย เหมาะกับธาตุคนไทยที่สุดแล้ว

    อร่อยและเป็นยา

    ลองหาเวลาทำความรู้จักดู …
    🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s