For the Boys

.

ประมาณปลายปี ๓๙ ได้มีโอกาสพูดคุยกับพี่ๆ ทหารบนฐานบริเวณชายแดนไทย-พม่า บ้านแสนใหม่ ต.ป่าตึง อ.แม่จัน จ.เชียงราย ตอนนั้นผมเข้าไปเก็บข้อมูลการใช้ที่ดินของชาวบ้านแถบนั้น หลายคืนบนนั้นเราคุยกันหลายเรื่อง เรื่อยเปื่อย สัพเพเหระ งาน ชีวิต ผู้หญิง ลูกเมีย ลามก สัปดน จริงจัง อนาคต ความหวัง …

มาวันนี้หลายเรื่องได้เลือนไปจากความทรงจำตามกาลเวลา แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ยังจำได้ไม่มีวันลืม

.

“…ตำรวจ ทหาร รัฐเลี้ยงไว้ใช้งานแค่วันเดียว นอกนั้นเราอาจอยู่อย่างสุขสบาย กินเงินเดือนทำงานไป แต่เมื่อถึงคราวที่ชาติต้องการ เขาต้องการเพียงแค่วันเดียวเท่านั้น คือ วันที่เราต้องลุกขึ้นมาเสี่ยงภัย และต่อสู้จนกว่าเหตุการณ์จะสงบ วันเดียวเท่านั้นที่เราจะตอบแทนชาติได้ แม้ว่าตัวจะต้องตายไปก็ตาม…”

.

หลายชีวิตที่สูญเสีย นอกจากความเสียใจแล้ว ผมขอขอบคุณและภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้เกิดร่วมแผ่นดินเดียวกับท่าน… นึกถึงคืนนั้น นึกถึงเพลงนี้

.

จากยอดดอย / จรัล มโนเพ็ชร

.

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s