คนเป็นครู

.
มีโอกาสได้อ่านชีวิตที่งดงามและมีคุณค่าของ ครูสมปอง ดวงไสว ครูสอนศิลปะของโรงเรียนวัดสังเวช จากนิตยสารสารคดี ที่นอกจากความเป็นครูที่มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยมแล้ว ครูสมปองยังเป็นผู้ริเริ่มฟื้นฟูประวัติความเป็นมาของบางลำพู ศึกษาสืบเสาะจนสามารถรักษา “ลำพู” ต้นสุดท้ายของบางไว้ได้จนถึงทุกวันนี้ ประทับใจมุมมองที่มีต่อวิชาชีพของท่านมาก เป็นทัศนคติในเชิงบวกและคาดหวังถึงอนาคตที่สวยงาม

ขออนุญาตคัดลอกบางตอนมาบันทึกไว้

.

…สำหรับผม อาชีพครูไม่เคยตกต่ำ ถ้าเอาความสุขมาวัดกัน ขอแค่มีความสุขกับการสอนก็พอแล้ว ส่วนเรื่องของวัตถุมันอยู่ที่ตัวครู ถ้าครูไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นพนัน ไม่เที่ยวกลางคืน และใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ก็สามารถที่จะอยู่อย่างปูชนียบุคคลด้วยเงินเดือนประจำได้อย่างสบาย ผมคิดว่าครูควรเป็นผู้นำทางความคิด มีความเข้าใจธรรมะแล้วจะทันสมัย เพราะธรรมะคือความเปลี่ยนแปลง ครูต้องเข้าใจว่าเด็กวันนี้ก้าวหน้ากว่าเรามาก บางทีเราต้องเรียนรู้จากพวกเขาด้วย จะมัวแต่มาคิดว่าอาบน้ำร้อนมาก่อน แล้วปิดกั้น ไม่ฟังความคิดเห็นของเด็กเลยก็ไม่ได้…

ไม่อยากให้ครูละเลยเด็กเกเร อย่าหมดหวังในตัวเขา โทษเขาไม่ได้ ต้องโทษผู้ใหญ่รุ่นเราที่ไม่สามารถสร้างสังคมและสิ่งแวดล้อมที่ดีให้เขาได้ ถ้าสังคมไทยส่วนหนึ่งยังแย่แบบทุกวันนี้ เด็กของเราส่วนหนึ่งก็มีแนวโน้มจะเติบโตไปในทางที่ไม่ดีด้วย เราไม่มีทางเปลี่ยนแปลงสังคมได้ทั้งหมด แต่ผมเชื่อว่า อย่างน้อยครูก็เป็นส่วนหนึ่งที่จะสร้างปัญญาให้แก่เด็กๆ ชะลอไม่ให้เขาเดินสู่ความเสื่อมเร็วเกินไป และนำเขากลับมาสู่เส้นทางที่ดีกว่า

ผมเชื่อมั่นในครูรุ่นใหม่ เขาพร้อมกว่ารุ่นผมในการเป็นทั้งครูและเพื่อนกับเด็กนักเรียน ที่เห็นข่าวไม่ดีเกี่ยวกับครูผมคิดว่าเป็นส่วนน้อย เป็นไปได้ว่าที่ผ่านมาเราผลิตครูแบบอุตสาหกรรมเกินไปและดูแลครูไม่ดี ทำให้ครูทำร้ายเด็ก คนที่ทำคือคนที่ไม่มีจิตวิญญาณความเป็นครู แต่หลงไปทำหน้าที่ครู วันนี้สถาบันอุดมศึกษาบางแห่งกำลังเริ่มสร้างครูที่ดีอย่างจริงจัง ซึ่งผมเชื่อว่าภายใน ๑๐ ปีเราจะเห็นผลแน่นอน

.

ยังสงสัยอยู่ว่าความเป็นครูเค้าสอนกันได้ด้วยหรือ ? ที่สอนกันได้น่าจะเป็นพวก subject ต่าง ๆ มากกว่า ความเป็นครูควรจะเกิดจากมโนสำนึกส่วนตน รักและทุ่มเทที่จะถ่ายทอดปลูกฝังและชี้แนะสิ่งที่ดีให้ผู้คน แต่สภาพของครูในปัจจุบันทำให้ผมต้องหันมาศึกษาแนวทาง “บ้านเรียน” หรือ “โฮมสคูล” อย่างจริงจังมากขึ้น

.

ชีวิตอย่างครูสมปองก็คงเหมือนต้นลำพูของท่านนั่นแหละครับ … หายากขึ้นทุกวัน

.

……………

.

ปล.๑ เท่าที่ทำได้ในตอนนี้ ผมขอส่งกำลังใจไปให้คุณครูที่ปฏิบัติหน้าที่ในสามจังหวัดชายแดนใต้และขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย จงช่วยปกป้องคุ้มครองพวกท่านให้คลาดแคล้วจากภยันตรายทั้งปวง

ปล.๒ อ่านเรื่องราวของครูสมปองฉบับเต็มได้ที่ นิตยสารสารคดี ปีที่ ๒๒ ฉบับที่ ๒๖๐ ตุลาคม ๒๕๔๙ หรือคลิกเข้าไปอ่านได้ ที่นี่

.

5 thoughts on “คนเป็นครู

  1. ส่งแรงใจไปให้ครูภาคใต้เช่นกันค่ะ

    ความเป็นครู มีความสุขที่สุดคงเป็นตอนที่เห็นศิษย์เป็นคนดีและประสบความสำเร็จนะคะ
    โดยส่วนตัว เรียนครูมา และรักอาชีพนี้มาก ภูมิใจทุกครั้งที่เห็นเด็กๆ ที่เราสอนสามารถเติบโตสมบูรณ์อย่างเต็มคน🙂

  2. ลูกศิษย์ของคุณต้องเป็นนักเรียนที่น่าอิจฉาที่สุด ที่ได้เรียนรู้เรื่องราวแสนสุขสนุกสนานของคุณครูของพวกเค้าอยู่บ่อยๆ😀

  3. “ไม่อยากให้ครูละเลยเด็กเกเร อย่าหมดหวังในตัวเขา”
    ครูเป็นบุคคลที่มีขันติมากเลย…..ลำพู 36

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s