บ้านสวนมิถุนา

.

ขอดูบรรยากาศสวนลำไยช่วงนี้หน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ
Comment by puritad — June 6, 2009 @ 10:46 am

.

หลังจากเดินผ่านแดดจ้ามาได้สองวัน หญ้ากำลังอวบอิ่มชวนให้ตัดอย่างมันมืออยู่เชียว วันนี้ท้องฟ้าเมืองเหนือก็ปิดอีกครั้ง ฝนเทโครมมาตั้งแต่เย็นวานจนมาอ่อนแรงเอาเมื่อเช้า วันนี้เอารูปมาฝากตามที่ติดคุณภูริทัตไว้เมื่ออาทิตย์ก่อน เท่าที่ดูเป็นรูปได้ไม่รกรุงรังก็มีเท่านี้ เดิมบ้านสวนปลูกแต่ลำไยครับ ผมค่อย ๆ ทยอยลงผักหวานป่าแซมไว้ในสวนมาสี่ห้าปีแล้ว บ้างตายบ้างโตตามเงื่อนไขปัจจัยของแต่ละชีวิต ส้มสูกลูกไม้อื่น ๆ ก็มีบ้างตามแต่ปากอยากจะกิน มะม่วง มะนาว มะพร้าว ส้มโอ ชมพู่ ขนุน น้อยหน่า และอื่น ๆ นั่นนิดนี่หน่อยเท่าที่สวนหนึ่งจะพึงมี เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนักของการจัดการสวนตามแบบแผนเกษตรสมัยใหม่ที่นิยมปลูกพืชเชิงเดี่ยว แต่ความหลากหลายของพันธุ์พืชเช่นนี้แม้จะยังไม่มากนัก ก็เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิตได้อย่างดีทีเดียว

.

บริเวณหน้าสวน ถ่ายลงมาจากแทงค์น้ำ ตัดหญ้าไปบ้างแล้วเลยดูเรียบร้อยขึ้นมาหน่อยนึง

น้ำเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็นกับทุกชีวิต บ้านสวนเราใช้น้ำบาดาลและมีสระน้ำสำรองไว้เผื่อยามจำเป็น

รูปนี้และอีก ๓-๔ รูปข้างล่างเป็นผักหวานป่าที่ปลูกแซมในสวนลำไย

บริเวณที่ว่าง โล่งแจ้งไร้เงาไม้ ถ้าจะปลูกผักหวานป่าต้องทำร่มเงาให้เค้าด้วย

พรางแรงแดดให้คล้ายอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ มนุษย์เราคงทำให้ได้เท่านี้ ที่เหลือเจ้าต้องต่อสู้ดิ้นรนด้วยตนเอง

ยอดผักหวานป่า หลงมาในเดือนมิถุนายน … ประปราย

บ้านสวนเราคุมความสูงของลำไยไว้ไม่ให้เกิน ๓ เมตร เพื่อง่ายต่อการดูแลรักษา

อีกสองเดือนก็เก็บขายได้

บริเวณท้ายสวนหลังโรงเรือนที่เห็นในภาพแรก เป็นเนินลาดลงไปจนจรดเขตวัดที่เห็น

สับปะรดภูแล ลูกผสมของ “ภูเก็ต” กับ “นางแล”

เงาะที่สวนปลูกไว้ห้าต้น เริ่มได้กินตั้งแต่ปีที่แล้ว ปีนี้คงไม่แคล้วเช่นกัน

ปิดท้ายด้วยผลงานของหมู่ภมรจาก ตอนที่แล้ว ส้มโอลูกน้อย ๆ ฝีมือการทำคลอดของผีเสื้อกระทกรกและผองเพื่อน

.

.
ปล. ผมถ่ายรูป landscape ได้แย่จริง ๆ อืมม์…ไม่แย่สิ ถ่ายไม่เป็นเลยต่างหาก ดูขัดหูขัดตายังไงไม่รู้ ต้องขออภัยด้วย entry นี้รูปเยอะไปหน่อย พักหลังนี่ผมเขียนอะไรไม่ออกเลย มันตื้อมันตันยังไงชอบกล … สงสัยแบตฯ จะเสื่อม!
.

.